غرق شدگی

گاهی وقتا به حماقتام می خندم...بعدش دوباره یه لبخند میزنم می گم خدایا شکرت که بام بودی نذاشتی کج برم انگاری بزرگ شدم...
خدایی به اندازه تمام داشته ها و نداشته هام دوست دارم خیلی دوست دارم.

باز باران٬ با ترانه میخورد بر بام خانه
خانه ام کو؟
خانه ات کو؟
آن دل دیوانه ات کو؟
روزهای کودکی کو؟
فصل خوب سادگی کو؟
یادت آید روز باران؟
گردش یک روز دیرین؟
پس چه شد دیگر٬ کجا رفت؟
خاطرات خوب و رنگین!
در پس آن کوی بن بست
در دل تو٬ آرزو هاست؟
کودک خوشحال دیروز
غرق در غمهای امروز
یاد باران رفته از یاد
آرزوها رفته بر باد
باز باران٬ باز باران
میخورد بر بام خانه
بی ترانه ٬ بی بهانه
شایدم٬ گم کرده خانه!!!

دو راهی زندگی......